2005/Jun/16

Story by : Emrysmerlin ( ฉบับปรับปรุง)

เเม่จอมยุ่งของเราไปเล่นกับขอทานหนุ่มถึงห้อง เเละเจอของฝากที่เพื่อนรักของโรส่งมา เธอจึงจัดการกับมัน เเละเกิดอาการผิดปกติ อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อเธอกลับมาที่ห้อง ที่เหลือเพียงเจ้าชายอยู่กับเธอสองต่อสอง

เฟรินรุกราน.........คาโล



ณ โรงเรียนพระราชาเอดินเบิร์ก

หวัดดีโร นายจะไปไหน ไปด้วยดิ สาวน้อยหน้าใสผู้ได้ชื่อว่าธิดาเเห่งความมืดเอ๋ยทักเจ้าชายที่เเฝงกายมาในนามของขอทาน

เป็นไงมาไง
ถึงได้นึกอยากตามฉันขึ้นมาคำถามที่สวนกลับอย่างไม่เชื่อหูตนเองว่าหญิงสาวนั้นยังปกติดีหรือเปล่าที่มาขอตามเขา พร้อมกับเปรียบตามองอย่างสงสัย

เฮ้อ..........เซง ก็ไอ้สองคนนั้นมันถูกพี่โรเวนเรียกไปพบ ฉันก็เลยอยู่คนเดียวพอดีรู้สึกเหงาขึ้นมาเลยมาเดินเล่นเเล้วก็มาเจอเเกนี่เเหละ เฟรินกล่าวด้วยสีหน้าปลงตกกับชะตาตัวเอง เพราะตั้งเเต่เธออยู่ในร่างหญิงเพื่อนๆเธอจะทำอะไรก็สามารถรับรู้ได้ ทุกอย่างถือเป็นความลับสำหรับเธอไปหมด ทั้งที่ปกติอยู่ในร่างผู้ชายพวกเค้าก็ไม่ค่อยอยากจะเอาเธอเอี่ยวด้วยเท่าไหร่นัก

ฉันจะกลับห้อง นายจะไปด้วยมั้ย โรกล่าวพร้อมกับก้าวเท้าฉับๆสายตามองไปยังเบื่องหน้า โดยมีเฟรินเดินเเนบข้าง

ไปสิ ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวมั่นน่าเบื่อจะตาย กว่าพวกนั้นจะกลับคงดึก เฟรินรีบตอบกลับอย่างกระตือรือร้น

โรเผยรอยยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเลห์ทำให้สาวน้อยที่เหลือบไปเห็นมุ่นคิ้วอย่างสงสัย เเต่เธอก็ไม่กล้าถามกลับเพราะกลัวโดนไล่กลับไป หากเผลอพูดอะไรออกไปไม่เข้าหูคนข้างๆเข้า

ห้องพวกนายหรอนี่ เฮ่อๆๆๆๆ เฟรินเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจพร้อมกับหัวเราะแห้งๆตามหลัง

ใช่ ทำไมหรอ ห้องพวกฉันมันไม่ใหญ่เท่าห้องพวกนายหรอกน่ะเเต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนี่ โรเอยขึ้นพร้อมกับมองสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาความคิดของเธอ

ฉัน เฮ่อๆๆๆ ไม่ได้หมายความว่างั้น แต่ฉันสงสัยว่าพวกนายนี่เคยเคลื่อนย้ายของในห้องบ่างรึเปล่า ทำไมมันถึงเป็นระเบียบจัง เฟรินถามอย่างนึกระอายเเกใจ เพราะเธอเป็นผู้หญิงเเท้ๆยังไม่มีความเป็นระเบียบเเม้เศษเสี้ยวของโรซีบิลเเละครี๊ดเเม้เเต่น้อย

หวัดดีสาวน้อย วันนี้บุกมาหาพวกเราถึงห้องเลยหรอ ครี้ดที่กำลังนั่งขีดๆเขียนบางสิ่งบางอย่างบนโต๊ะทำงานเอยทักขึ้น เมื่อเหลือบมาเห็นเฟรินที่เดินเคียงข้างมากับโร

นี่ทักซะหวานเชียวน่ะเเก เเต่ใครเค้าจะบุกมาหาเเกเฮอะ เฟรินส่วนกลับอย่างนึกขบขันบุรุษนักรักเเห่งป้อมอัศวิน

เออโร นายมาก็ดีเเล้วเดี๋ยวพวกเราออกไปข้าวนอกเเปล๊บน่ะ เออมีคนเอาของมาฝากให้เเกน่ะฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานเเกน่ะ เออระวังเเม่ตัวดีนี่ทำลายข้าวของห้องเราล่ะ พวกฉันไปก่อนล่ะ ครี๊ดกล่าวขึ้นพร้อมกับเบือนตาไปยังเเม่จอมยุ่งที่มุ่นคิ้งอย่างไม่พอใจพร้อมกับเบ้ปากใส่

แกจะไปก็ไปเลยน่ะครี๊ด ไม่ต้องมาพูดพาดพิงฉันให้เสียเวลา เฟรินตอบกลับไปอย่างงอนๆ สมเป็นหญิง

เเล้วบุรุษสองคนก็เดินออกจากห้องไป

โรเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานหยิบห่อของขึ้นมาดู โดยมีเฟรินเดินไปสมทบพร้อมกับยืนดูอยู่ข่างๆ

อะไรน่ะโร เเม่ตัวยุ่งถามขึ้นอย่างสงสัย

ไม่รู้สิ

แกะดูสิว่ะ ยืนดูเเบบนี้เเล้วจะรู้หรอว่าข้างในมีอะไร

เเล้วนี่ฉันจะมีความลับเเกะเวลาฉันอยู่คนเดียวจะไม่ได้เลยหรอเฟริน โรกระเซ้ากลับอย่างเอ็นดู

วะ ไอ้นี่นิ ก็คนมันอยากรุ้นี่หน่า

ก็ได้ โรว่าอย่างว่าง่ายพร้อมเเกะกระดาษสีม่วงออ่นที่ห่อหุ้มกล่องทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทรงแบนๆออก เเล้วจดหมายฉบับเล็กก็ล่วงหล่นลงไปวางอยู่ที่พื้น

โห ช๊อกโกเเลต น่ากินจังขอหน่อยดิ เฟรินเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

อื่ม เอาสิ โรตอบกลับในขณะที่ก้มคว้านหาจดหมายที่หล่นลงไปใต้โต๊ะ เฟรินเปิดกล่องช
อกโกเเล็ตออก ข้างในนั้นมีช๊อกรูปทรงสี่เหลี่ยมสามเหลี่ยมต่างๆนาๆมากมาย หน้าตาเย้ายวนใจเจ้าหัวขโมยยิ่งนักเฟรินหยิบช๊อกโกเเลตชิ่นเเรกเข้าปากพร้อมกับเคี้ยวกินอย่างอเร็ดอร่อย

โร เซวาเรส

สวัสดี โร นายเป็นไงบ่างสบายดีมั้ย นานเเล้วน่ะที่เราไม่ได้เจอกัน ตอนนี้ฉันกับพ่อได้ย้ายบ้านอีกเเล้ว เราคงไม่ได้เจอนายอีก เมื่อสามวันที่ผ่านมาก่อนที่ฉันจะเขียนจดหมายฉบับนี้ ฉันกับพ่อได้ไปเมืองเมืองหนึ่งมาอยู่ทางตอนเหนือของทริสทรอ เเล้วฉันได้เจอกันช๊อกโกเเล็ตขึ้นชื่อเข้าเลยลองซื้อกินดู รสชาติมันอร่อยมากพวกเราเลยตัดสินใจซื้อส่งมาให้นาย พวกเราคิดถึงนายจังโร เมื่อไหร่นายจะกลับมาอีก ตั้งเเต่นายไปอยู่ที่นั่นชีวิตของพวกเราขาดสีสันไปเยอะเลย การที่จะมีคนฉลาดรอบรู้อยู่ข่างด้วยได้นี่มันไม่ง่ายเลยน่ะ เห็นทีจะมีเเต่นายนี่แหละที่ฉลาดที่สุดในบรรดาเพื่อนฝูงที่คบกันมา ฮ่าฮ่าฮ่า เออฉันเตือนนายอย่างน่ะไอ้ช๊อกโกเเล็ตนั่นอย่ากินเข้าไปมากล่ะเเค่อันเดียวนายก็เมาเเอ๋เเล้ว เพราะมันมีเเอลกอฮอร์ผสมอยู่เยอะพอสมควรเลย ฉันกับพ่อนอนกองอยู่หน้าร้านขายนั่นแหละหลังจากกินเสร็จ น่าขายหน้าชมัดยาก งั้นเเค่นี้ก่อนล่ะพวกเราต้องเดินทางต่ออีกเเล้ว บ๊ายบายน่ะเพื่อนรัก
รักเเละคิดถึง

อเล็กซิส



แอลกอฮอร์ หรอ โรพึมพำกับตัวเองพร้อมกับหันหน้ากลับไปทางเฟรินที่มีอาการณ์เมาเเอ๋อย่างที่อเล็กซิสเตือนไว้อย่างไม่มีผิด

เฮ่อๆๆๆๆ โรจ๋าาาาาาาาาาาาาาา มากินนนนนนนนนด้วยกานนนนนม้ายยยยยเฟรินเอ๋ยขึ้นอย่างเนิบๆพร้อมกับกวักมือเรียกเพื่อนหนุ่มให้ไปร่วมกินกับเธอ

เเย่เเล้ว เฟรินฉันว่านายคงต้องกลับห้องเเล้วแหละ โรเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปประคองร่างบางของสาวน้อยที่เมาแอ๋

คาาาาโลลลลล ฉาานร๊ากกกกนาาายน๊าาาาา เฟรินพุ่งตัวกอดคนตรงหน้าเพราะความเมาที่ควบคุมสติไม่อยู่เเม้ว่าจะไม่ใช่คนที่ตนกล่าวถึงก็ตาม

โรหน้าเเดงเมื่อถูกร่างบางโอบกอดเข้าอย่างจัง เเม้จะนึกขัดใจอยู่เล็กน้อยที่ชื่อที่เธอเอ๋ยถึงนั้นไม่ใช่ชื่อเค้า

,ฉันอยากกอดนายน่ะเฟริน เเต่ฉันฉวยโอกาศในเวลาแบบนี้ไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ, จิตใต้สำนึกของโรเตือนตัวเองออกมา พร้อมทั้งเเกะมือสาวน้อยตรงหน้าออกอย่างถนุถนอม

โรอุ้มเฟรินไว้ในออ้มเเขนเพราะรู้ว่าสถานการณ์เช่นนี้เธอคงไม่มีความสามารถที่จะเดินเองได้เเน่นอน โรย่องออกจากห้องไปตามระเบียงอย่างระเเวดระวัง ภาวนาอยู่ในใจว่าอย่าให้เจอกับใครเข้ากลางทาง ส่วนสาวน้อยในอ้อมเเขนก็ได้เเต่พล่ามถึงเทพบุตรของเธอไม่ขาดปาก

แกรู้รายยม๊ายยยยยโร ไอ้คาาาาาาาาโลลลมันน่ะจีบบบบบบสาวววววหวววววยยยยยย เเตกกกกกกกที่่่่สุดดดดดดดเลย เจ้าตัวยุ่งกล่าวเสียงเอื้อนๆยืดๆ แก้มที่เคยมีสีชมพูกลายเป็นสีเเดง ปากเรียวบาวขยับไม่หยุดหย่อน เธอยังคงสวยน่ารักเสมือเเม้ในยามเมาเช่นนี้ ชุดนักเรียนหญิงที่ถูกจำเเต่งเพราะโดนบังคับดูเหมาะสมกับเธอเป็นที่สุด

นายนี่ตัวก้เล็กนิดเดียว เเต่หนักชะมัดเลยน่ะเฟริน โรพึมพำ

ก๊อก ก๊อก!!!!!!!

แอ๊ดดดดดด!!!!

ได้เรื่องว่าไงบ่างคิ..... เจ้าชายน้ำเเข็งไม่สามารถต่อคำพูดให้จบได้เนื่องจากภาพตรงหน้ามันบาดตาบาดใจเหลือเกิน ก็ไอ้การที่คนรักของเค้าไปอยุ่ในออ้มเเขนของคนอื่นเเบบนี้มันน่าเลือดขึ้นหน้าน้อยซะเมื่อไหร่เล่า เเต่เนื่องจากว่าเค้าตีสีหน้าไร้อารมณ์จนเคยชินซะเเล้ว จึงพยายามเก็บกดอารมณ์ระคายเคืองเอาไว้ข้างใน

รบกวนนายดูเเลมันต่อเเล้วกันน่ะ ขอโทษที พอดีเจ้านี้มันดันไปเปิดซ๊อกโกเเล็ตผสมแอลฮอรฺ์ที่เพื่อนฉันส่งมาให้ไปซะห้าอันมันเลยออกมาสภาพเเบบนี้ ขอทานกิตติมศิกดิ์กล่าวขึ้น ทำให้อารมณ์ของเจ้าชายผ่อนคลายลงเล้กน้อยเพราะเนื่อกจากว่าเหตุผลที่คนตรงหน้าอธืบายมานั้นมันช่างสมเหตุสมผลจริงๆ เพราะคนรักของเค้านั้นตะกละน้อยซะที่ไหนเล่า

ขอบใจ เเล้วมันไปรบกวนนายมั้ย เจ้าชายน้ำเเข็็งกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปรับคนรักของตนจากบุรุษตรงหน้า

ไม่หรอก ฉันยินดีให้มันมารบกวน ไปนอนล่ะน่ะบาย ขอทานหนุ่มวางระเบิดเล็กไว้เป็นเชิงหยอกหนุ่มนำ้เเข็งเเห่งป้อมไว้พร้อมกับยิ้มอย่างมีเลสนัยก่อนเดินจากไป

ยุ่งจริงๆเลยน่ะเฟริน เจ้าชายน้ำเเข็งเอ่ยพร้อมกับมองดูสาวน้อยในออ้มกอดอย่างรักใคร่

ฮื่อ.....คาโลสาวน้อยครางออกมาเบาในขณะที่ตายังปิด บุรุษหนุ่มบรรจงวางร่างบางลงบนเตียงอย่างถนุถนอม ก่อนที่จะลุกไปรื้อหาผ้าสำหรับชุบน้ำเช็ดตัวในตู้เสื้อผ้าของตน เเต่สาวน้อยที่เค้าเคยวางไว้บนเตียงนั้นกลับลุกขึ้นมายืนอยู่ด้านหลังของเค้าอย่างไม่มั่นคงเท่าไหร่นัก

คาโล สาวน้อยกล่าว ในขณะที่พยายามยืนทรงตัวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ลุกออกมาทำไม กลับไปนอนก่อนดีกว่าจะได้ส่างเมา เดี๋ยวฉันจะเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้ คาโลดึงผ้าผืนเล็กๆที่อยู่ในลิ้นชักออกมา แล้วก็ลุกขึ้นประคองคนรักของตน

ทำไมนายถึงได้ดีกับฉันนักน่ะ

........... +เเค่นี้เธอยังไม่รู้อีกหรอยายบ๊อง ที่เค
บอกไปนี่ไม่เคยจำเลยน่ะฉันยิ่งพูดไม่ค่อยเป็นอยู่+ คำพูดที่วนเวียนอยุ่ในห่วงเเห่งความคิดของเจ้าชาย

นายจำได้มั้ย ที่ฉันเคยบอกนายว่าถ้านายยอมไปเอาเลือดจิ้งจองเก้าหางให้ ฉันจะสละความบริสุทธิ์ให้นาย คนเมายังพล่ามต่อไปอย่างไม่สนใจว่าบุรุษตรงหน้าเริ่มหน้าเเดงเพราะความอาย เมื่อเห็นที่ท่าจริงจังของคนเมา ก็ใครจะไปคิดเล่าว่ามันจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก

......... ยังไม่มีคำตอบของเจ้าชายน้ำเเข็ง ในใจพยายามระงับจิตใจตนว่า +อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา+

ฉันรักนายน่ะคาโล เฟรินเอ่ยอย่างจริงจังด้วยเสียงที่ถูกปรับให้ขรึมอย่างพยายามสุดขีด พร้อมกับดึงคอเสื้อของบุรุษให้คอก้มต่ำลงมาอย่างช้าๆ ก่อนที่จะโอบคอของบุรุษตรงเเละประทับริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเธอลงบนริมฝีปากของเจ้าชายอย่างอ่อนโยน

ฮืม..... นายเมา ไปนอนกอ่นดีกว่า คาโลกล่าวหลังจากที่ปริปากออกจากริมฝีปากของคนรัก

นอน เฟรินคอนหัวไปทางซ้ายเล็กน้อยพร้อมกับหรี่ตาจ้องคนตรงหน้าอย่างพิจาราณา ก่อนที่จะปลดเสื้อนอกของตนออก ทำให้หัวใจเจ้าชายเต้นผิดจังหวะยืนตัวเเข็วทื่อทำอะไรไม่ถูก ,ทั้งๆที่เคยกล้าขัดหญิงอื่นเเต่ทำไมน่ะถึงขัดหญิงตรงหน้าไม่ได้ ทั้งที่นางก็เมาอยุ่เเท้ๆ อย่าถือคนเมา อย่าถือคนเมา, ในขณะที่เจ้าชายกำลังพยายามสงบสติอารมณ์อยู่นั้น ก็โดนสาวงามตรงหน้าผลักตนล้มลงไปนอนหงายหลังอยู่บนเตียง เฟรินถอดเสื้อยูนิฟอร์มของโรงเรียนออกเหลือเพียงเสื้อซับในบางๆจนสามารถมองผ่านทะลุเนื้อผ้า จนเห็นเรือนร่างอันบอบบางอรชรอ้อนเเอ่นได้อย่างไม่มีอะไรปิดบัง เฟรินเเนบกายลงบนอกของเจ้าชายพร้อมกับจุมพิตที่ริมฝีปากนั้น มือหนึ่งถือวิสาสะปลดกระดุมเสื้อของบุรุษตรงหน้าที่ล่ะเม็ด

ไม่ เฟริน นายเมากลับไปนอนได้เเล้ว คาโลพลิกตัวกลับอย่างกระทันหันกดเเขนเล็กทั้งสองข้างลงบนเตียงพร้อมกลับตักเตือน

หรือว่า แก แกไม่ต้องการฉัน เเกไม่ได้รักฉันใช่มั้ยคาโล ดีงั้นฉันจะหาแฟนใหม่ สาวน้อยรำ่ไห้พร้อมกับถีบตรงท้องของเจ้าชายส่งผลให้ลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนที่ตนจะจะมุ่งหหน้าวิ่งออกไปยังประตูอย่างทุลักทุเล

ผลัก!!! ปั่ง!!! โครม!!!

โอ้ย! เฟรินอุทานออกมาอย่างจังหลังจากปะทะกับประตูที่ถูกเปิดโดยหนุ่มนักฆ่าเพื่อนรักเข้าอย่างจัง ก่อนที่จะล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดท่าเเละสลบไปในบันดล

นายเข้ามาไม่ระมัดระวังเลยน่ะ เจ้าชายตำหนิเพื่อนนักฆ่า

เออ เฮ้ยเฟริน ฉันเเค่จะเข้าห้ามไม่ให้มันหนีไปอีก เเต่นายน่าจะขอบใจฉันมากกว่าที่ยั้งมันไว้ไม่ให้หนีไปได้ คิลกล่าวขึ้นพร้อมกับยักไหล่ก่อนจะเดินไปช้อนร่างไร้สติลงไปวางลงบนเตียงของเจ้าตัว คนอะไรเพื่อนเปิดโอกาศให้เเล้วยังปล่อยไปได้ คิลพึมพำอยู่คนเดี่ยว

นายว่าอะไรน่ะคิล เจ้าชายที่กำลังปั้นน้ำออกจากผ้าสำหรับเช็ดตัวให้เเม่จอมยุ่งถามขึ้นอย่างไม่เเน่ใจในสิ่งที่เพื่อนของตนกล่าว

เออ อะไรน่ะ เปล่านี่ นายหูฝาด หูฝาดเเน่ๆ ฉันไม่ได้บอกซะหน่อยว่า..... เออไม่มีอะไร คิลเเก้ตัวตะกุกตะกักไปด้วยน้ำขุ่น เพราะกลัวโดนเสกให้กลายเป็นน้ำแข็ง เเต่อากัปกิริยาของเค้ากลับเเสดงออกมาอย่างมีพิรุธ ทำให้คิวของเจ้าชายมุ่นเข้าหากันพร้อมกับจ้องเพื่อนของตนอย่างพิจารณา

นายไม่ได้บอกซะหน่อยว่านาย
เปิดโอกาศให้ฉันเเละยังปล่อยโอกาศไป

เออ
ก็นายน่ะมันบ้าเฟรินมันอุตส่าเปิดโอกาศให้เเล้วยังไม่รับ ฉันน่ะนั่งรอฟังอยู่ตั้งนานว่าเมื่อไหร่นายจะตอบตกลง เฮ้ย โอ้ย ไม่ใช่น่ะคาโล คิลเผลอตัวอธิบายไปจนหมดเปลือกพร้อมกับรีบปฎิเสธทันควัน หลังจากที่รู้สึกตัวว่าตนกำลังตกหลุมพรางของเจ้าชายมาดมาก

นายได้ยินทั้งหมดใช่มั้ย เจ้าชายถามด้วยเสียงเรียบเย็นชวนให้ขนลุกขนพอง พร้อมกับส่งสายตาดุเดือดไปยังเพื่อนตรงหน้า

ฮื่อ เออ ฉันได้ยิน ก็ตอนฉันเดินกลับมาที่ห้องนั้น ฉัน