photo-album

2007/May/27

ฮัลสิบสองวันหยุด...วันนี้คุณหนูๆ ไปเที่ยวที่ไหนมารึยัง.
ถ้ายัง... นาตอยากจะนำเสนอสถานที่ๆ หนึ่งคือ....
แทน...
แท๊น...
แท้น...



มันคือฟาร์มอูฐนั่นเอง... ^O^

เมื่อวานนี้วันเสาร์ ก่อนออกจากบ้านไปทำหน้าที่เด็กฟาร์มที่ดี
มีเพื่อนของแม่คนหนึ่งได้โทรมาถามนาตว่า ช่วยขับรถพาแกไปที่ Rotenfeld ได้ไหม เพราะว่าแกเชิญเด็กมาร่วมงานวันเกิดลูกหลายคน แล้งรถเต็มเมื่อรวมกับหมาแกแล้ว 555
นาตเลยอยากรู้ว่าที่นั่นมีอะไร ก็ถามไป แกบอกว่าจะพาเด็กไปขี่อูฐ

อูฐ O[]O
อูฐ OxO
อูฐ ^[]^//

เรารีบตอบตกลงอย่างเร็วไว เพราะอยากไปเหมือนกัน 5555

พอไปถึงดูเหมือนธรรมชาติจะเป็นใจ
ท้องฟ้าสดใส
พระอาทิตย์ส่องแสง
หัวใจแจ่มแจ้ง
แดงเถือก (ไม่ค่อยเกี่ยวกันเล๊ย แค่หาที่จบของกลอนจำเป็น)

ขี้เกียจแล้วดูรูปดีกว่า ปวดหัวมากมายไมเกรนขึ้น
ตอนนี้อากาศที่เยอรมันก็สดใสดีมากมาย
สมหวิวๆ
ทิวทัศน์สวยๆ
ขอให้เรารวยๆ



นี่คือตราประทับเมื่อเราจ่ายค่าผ่านประตูแล้ว
ประเทศเยอรมันไม่ใช้กระดาษเป็นตั๋วผ่านให้สิ้นเปลืองทรัพยากรธรรมชาติโดยเปล่าประโยชน์ แต่เขาจะนิยมประทับตราหรือสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับสถานที่ๆ ไปลงบนหลังมือ

นาตเลยบันทึกรูปเอาไว้เป็นที่ระลึก โดยมีกำปั้นเล็กๆ ของเด็กๆ ผู้น่ารักรวมอยู่ด้วย มือนาตดำสุดเลยว่ะ อนาถจิตจริงๆ TT^TT



สองตัวนี้เขาเรียกมันว่ารามา หรือลามา หรืออะไรไม่รู้
ภาษาไทยก็ไม่รู้ มันคล้ายอูฐแต่ตัวเล็กกว่า น่ารักดี สีสวยจนต้องแอบถ่ายรูปเอาไว้



สังเกตุว่าคุณเธอยังคงตั้งใจกินอย่างไม่แคร์ใคร -..-



เจ้าตัวนี้โดนสั่งพักงาน (ฮ่าๆ ตกงานละเซ่)
ไม่ใช่นะจ้ะ มันเดินหลายรอบแล้วเขาเลยบอกมันนั่งพัก



แองจี้กับวาเนสสากำลังปีนๆ ไต่ๆ ขึ้นอูฐ
(เด็กๆ นี่มันน่ารักจริงๆ เล๊ย หุหุ)



ลอร์ล่ากับเคทีดูมีความสุขมากมาย



เนื้อหนังมังสาแน่นกันจังหนูๆ



ปิดท้ายด้วยรูปนี้ เพราะเราเหนื่อยแล้ว
ขอไปพักผ่อน กินลมชมวิว
ดูทิวทัศน์ก่อนนะจ้ะ

I can't work without string
because
I'm
a
Marionette

จาก

เจ้าหุ่นกระบอก
โดนชักรอกโดยสังคม
ใครหรือจักชื่นชม
ต้องระทม อยู่เรื่อยไป

รอวันจะก้าวหน้า
แล้วฟันฝ่าผ่านชะตา
ปลดปล่อยจากราคา
สู่เวหาไร้ราคี...

เจ้าหุ่นกระบอก*

2007/May/27

About the sky*



Orange Sky



Blue Sky...
Let something behind!
I'm just fine.
Lying on the bench.



Sky after the rain fall.



Darkness was gone...
a new day has come!



Brightness of sunlightsare shining for you.
Andpray for this love to be true.



Some cloud upon your houses.



Goodbye to you*

Marionette*





End up like this*

2007/May/26


Oh! Little Town of Germany :: ท้องฟ้า และ ทางเดิน



ฟากฟ้า...พื้นดิน...
ต่างกันแค่เส้นขนาน!
สิ่งหนึ่งดูเหมือนไม่ใกล้ไม่ไกล...
แต่ไม่สามารถหยิบยื่นไปถึง...
สิ่งหนึ่งสามารถหยิบจับได้ตลอดเวลา...
แต่ใครหรือจะรู้ค่าของมัน...
เพราะใครๆ ก็ต่างไขว่คว้า...
ตามหาสิ่งที่แม้จะได้มาด้วยความยากลำบาก
หรือแม้แต่ไม่สามารถคว้ามาได้เลย!



ขอบเขตของการเดินทาง...
มักหาที่สิ้นสุดไม่ได้!



ไม่ว่าเราจะเริ่มต้นตรงไหนก็ตาม...
เรายังคงเฝ้าถามว่าจุดหมายอยู่หนใด!



เราอาจจะเป็นคนเดินเท้า...
ขี่จักรยาน...
นั่งรถเก๋งหรือรถเบ๊นซ์...
แม้จะเหยียบย่ำไปบนถนนสายเดียวกัน...
หาใช่ว่าจุดหมายปลายทางจะเหมือนกัน!
เพราะเรานั้นต่าง...
ตั้งแต่เริ่มออกเดินทางแล้ว!



เราอาจจะเดินมาด้วยกันมานานหลายชั่ววินาที...
แต่บางที เมื่อถึงทางแยก...
เรากลับต้องจากและพรากกันไป!



เราอาจจะรู้สึกเหนื่อย...



รู้สึกอ่อนล้า...



หมดพลกำลังในบางเวลา...



แต่ยังคงต้องก้าวต่อไปข้างหน้า...



จงมองหาก้อนหินขนาดใหญ่สักก้อน...
ม้านั่งสักตัว...
ถ้ารู้ว่าหมดแรงและกำลังท้อแท้...



นั่งพักซะ...
สักแป๊บเดียวก็ยังดี...



จากนั้นจะได้มีเวลาหาอุปกรณ์มาทุ่นแรง!
ฮ่าๆๆ โฮ๊ะๆๆ คร๊อกๆ แคร๊กๆ



ฉันไม่เคยโดดเดี่ยว!



แม้จะรู้สึกเปล่าเปลี่ยวในบางเวลาก็ตามที!
แต่ฉันก็รู้ว่าข้างกายฉันนั้น ยังมีเงาคอยอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา!



ขอให้ฝันจงกลายเป็นจริง

จาก

เจ้าหุ่นกระบอก

Marion





Emrysmerlin
View full profile