บทที่ 1 ป้อมเรากำลังจะพัง

ครื๊ดดดดดดดดดดด คร๊าดดดดดดดดดดด กึก กัก กึก

ตีสิบสอง ณ ดินแดนแห่งราชาเอดินเบิร์ก ที่ตั้งอยู่ใต้ท้องนภาสีครามและจันทรานวลละอ่องอันทอแสงจรัสแข็งขันหมู่ดาราน้อยใหญ่ หอนอนสามหลังของสมาชิกโรงเรียนพระราชาอันเลื่องชื่อช่างสงบราวกับผู้หลับไหลที่อยู่ภายใน เห็นจะมีเสียแต่เหล่าอัศวินน้อยใหญ่ที่ไม่สามรถข่มลูกตาให้ปิดลงเพื่อเข้าไปสู่นิทราอันแสนหวานได้ เสียงครื๊ดคราด เครงครางของเสาเล่มใหญ่เสียดสีกับแป้นไม่ไปมาฟังแล้วแสบแก้วหูยิ่งนัก อันเป็นเหตุให้ผู้พักอยู่อาศัยได้แต่พลิกตัวกลับไปกลับมาอย่างไม่สงบ ป้อมนักรบนอนอกสั่นขวัญผวา เฝ้ารอเวลาที่เสียงไม้กระทบแป้นจะหายไป

ฮือ เสียงถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายของหนึ่งสมาชิกของหัวหน้าอัศวินชั้นปีสาม เฮ้อ เจ้าตัวพลิกตัวกลับไปกลับมาอย่างรุกรี้รุกลน เฮ้ออออออออออออออออ.............

เฟริน แกจะนอนเฉยๆเงี่ยบๆไม่ได้รึไงว่ะ ทำไมต้องส่งเสียงรบกวนชาวบ้านเขาด้วย เพื่อนนักฆ่าร่วมห้องกระซิบถามเจ้าคนก่อกวนอย่างไม่สบอารมณ์ พยายามปรับเสียงให้ค่อยที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

แกจะให้ฉันเงียบได้ไงว่ะ แกไม่ได้ยินเสียงป้อมเรามันส่งเสียงครืดคราดรึไงว่ะ เจ้าคนก่อกวนโต้กลับ

( Ferin : ก็คนแต่งมันสั่งมานี่หว่า)

ฉันได้ยิน แต่ก็พยายามจะข่มตาอยู่ แต่แกอย่ามาส่งเสียงกวนประสาทฉันเพิ่มอีกได้มั้ยว่ะ คิลโต้กลับแล้วจึงหันหน้าหนี

หน่อยแน่ เฟรินลุกขึ้นตึงตังเดินตรงไปยังเตียงนักฆ่า มือเท้าสะเอวมอง

แกมามองน่าฉันทำไม กลับไปนอนได้แล้ว พรุ้งนี้มีสอบ คิลเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับออกคำสั่ง

ฉันกวนประสาทใช่มั้ย ไม่ว่าป่าวเท้าเรียวเล็กของบุคคลผู้มีพระนามว่าเฟลิโอน่าเจ้าหญิงแห่งเดมอส และบารามอสก็พุ่งตรงไปยังกลางหลังของนักฆ่าแห่งซาเรส

( Emrysmerlin : เฟลิโอน่า ทำไมถึงทำแบบนั้นกับคิลล่ะ มันไม่ได้อยู่บท ฉันบอกให้เรียกปฐพี , Ferin : เจร๊เอมริส อย่ามาเรียกชื่อลิเกนั่นได้มั้ย ไม่อย่างงั้นฉันจะเรียกผ่าปฐพีผ่าหัวเจร๊แน่ๆ , Emrysmerlin : ตีสีหน้าเยือกเย็น ดึงหนังเหี่ยวๆให้คงที่ หรอ งั้นไม่จ่ายค่าจ้างเป็นแอปเปื้ล ฮ้า ชนะแล้ววู๋ย , Ferin : เฟรินหันกลับไปทางคิล )

แอ๊บ!!!!!!

เสียงคิลลงไปนอนวัดพื้นจนจุกแอ๊ก เหมือนเขียดที่เพิ่งโดนล้อเกวียนราชาแห่งเดมอสขับข้ามสันหลังไป

เฟริน คิลกัดฟันกรอด ลุกขึ้นมาตั้งท่าจะพุ่งใส่ และแสงเทียนก็จุดประกายกายขึ้นพร้อมๆกับกลิ่นอายและน้ำเสียงอันเยือกเย็นของเจ้าชายหมีขั่วโลก

( Kill : เฟรินตืนหนักเป็นบ้าเลยเจร๊ เวลามันถีบคนน่ะ แต่อีกทีขโมยของนี่ตีนเบาชะมัด ,Emrysmerlin : ทนๆ ไปก่อน เดี๋ยวฉันจะให้รางวัล ,Kill : จริง ไน่ะ )

เมื่อไหร่พวกแกสองคนจะเลิกสร้างความรำคาญให้ชาวบ้านเขาซะที

แกจะนอนก็นอนไปอย่ามายุ่ง เฟรินแขวะใส่

แล้วเธอส่งเสียงกวนประสาทชาวบ้านเขาแบบนี้ ห-ม-าหน้าไหนจะไปนอนหลับ คาโลประชด

ห-ม-านอนไม่หลับแกก็หลับไปสิว่ะ ไอ้หมีบ้า เฟรินตวาดกลับไปบ่าง มิหน่ำซ้ำยังแลบลิ้นปลิ้นตาใส่คาโล

แค่เสียงป้อมอัศวิน ก็แสบแก้วหูจะตายอยู่แล้วยังจะต้องมาฟังเสียงห-ม-าบารามอสครางให้ฟังอีก คิลเปรยขึ้นมือข้างหนึ่งเท้าอยู่ที่สะเอว มืออีกข้างหนึ่งเกาหัวแกร๊กๆ

ตั๊บ!!!!!

กำปั้นเล็กๆพุ่งเข้าใส่เบ้าตาหนุ่มนักฆ่า เล่นเอาเจ้าตัวเสียหลักเซล้มไปกองอยู่กับพื้น คาโลกระโดดข้ามเตียงตัวเองมาคว้าเอวแม่ตัวร้ายเอาไว้

หยุดก่อเรื่องได้แล้ว ถ้ายังไม่อยากโดนลงโทษ น้ำเสียงเยือกเย็นพัดผ่านใบหูแม่หัวขโมยสาว

( Emrysmerlin : ยืนอึ้งตาค้าง เมื่อเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเจ้าชายน้ำแข็งออกหื่นนิดๆ )

โหย คาโลดูว่าที่ภรรยาแห่งคาโนวาลมันทำร้ายฉันสิว่ะ คิลครางหงุงหงิงเรียกร้องขอความเป็นธรรม

( Kill : ฉันละชอบบทนี้จริง ทำหน้าพอใจ )

แกอยากโดนอีกรอบรึไงว่ะ เฟรินยกเท้าทำท่าจะเตะแต่โดนคาโลยกหนีไปเสียก่อน

ฉันบอกแกแล้วว่าให้ ให้อาหารมันดีหน่อย สงสัยเมนท์มันไม่มาโหดยังกับห-ม-าแม่ลูกอ่อน คิลบ่นพึมพำ

ไอ้คิล ถ้าแกยังไม่อยากตายก็ช่วยหุบปากไปเลยน่ะ เฟรินออกคำสั่ง

เอี๊ยดดดด อ๊าดดดดด ครึ๊กๆๆๆๆๆ

ป้อมอัศวินสั่นสะเทือนเล็กน้อย เล่นเอาเฟรินและคาโลแทบจะเสียหลัก

ฉันว่าพวกเราควรจะอยู่นิ่งๆจะดีเสียกว่า ก่อนที่มันจะไม่พ้นคืนนี้ คาโลเอ่ยขึ้นพรางสำรวจไปรอบๆ ห้อง แล้ววางเจ้าตัวยุ่งลงบนเตียง

นี่แน่ เฟรินยกเท้ากระทืบลงบนฝ่าพระบาทของคาโลก่อนจะมุดตัวลงไปซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม

คาโลยืนมองร่างบางพรางกัดฟันเพราะความเจ็บปวด ส่วนคิลนั่งหัวเราะกรั๊กๆอยู่ข้างเตียงของตน

เงี่ยบไปเลยคิล ถ้านายยังไม่อยากที่จะกลายเป็นหนึ่งในรายชื่อของบุคคลที่ฉันจะสาบให้เป็นน้ำแข็ง เมื่อคิลได้ยินเช่นนั้นก็หุบปากแทบไม่ทันพรางคลานขึ้นเตียงของตนแล้วเอาหมอนอุดหู มุดเข้าไปซ้อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มลายพระจันทร์เสี้ยว

ห้องอาหารดราก้อน

เสียงพูดจาเจาะแจะจอแจดังไปทั่วเรือนอาหารของสมาชิกป้อมอัศวิน ดวงตาของสมาชิกแต่ละคนปูดบวมจนออกสีม่วงอำพันธ์ ต่างผ่ายต่างรู้ดีอยู่ว่าเป็นเพราะเหตุใด แต่คนที่เป็นจุดสนใจของผู้คนมากที่สุดเห็นจะไม่ใช่ใครอื่นไกล

คิล นายไปทำอะไรมาตาเขียวเชียว ฉันเห็นเพื่อนๆคนอื่นมีแต่ขอบตาดำปูด ครี๊ด ทันเดอร์ นักรบตาเดียวแห่งไนล์ถามขึ้นพรางก้มหน้าลงมามองอย่างสงสัยในขณะที่มือเต็มไปด้วยขนมปัง

โดนห-ม-าแม่ลูกอ่อนแห่งบารามอสกัด คิลตอบเรียบๆยกมือขึ้นมากุมดวงตาแล้วเดินผ่านไป

โป๊ก!!!!!!!

ด้ามดาบปฐพีลอยลงมาจุติอยู่กลางกระหม่อมของหนุ่มนักฆ่าแห่งซาเรส

โอ๊ย คนโดนลงทันอุทานขึ้นเพราะควาวเจ็บ เจ้าคนกระทำกลับเดินหน้าเชิดนำหน้าไปอย่างไม่แยแส เมื่อไหร่มันจะเลือกรังควาญฉันซะที คิลถามตัวเองมองเพื่อนตัวดีเดินผ่านไปอย่างหมั่นไส้

ขืนเป็นแบบนี้อีกต่อไป ป้อมอัศวินได้เดทสมอเร่เป็นแน่ เสียงของมาทิลด้าที่นั่งทานอาหารอยู่ข้างเรนอนเปรยขึ้น

เรนอนนอนไม่ได้ทั้งคืน เจ้าหญิงแห่งคาโนวาลเบ้ปากอธิบายให้เพื่อนหญิง แองจี้นั่งเขียอาหารไปมาเพราะความง่วง จนแทบจะไม่ปริปากเลยซักคำ

คาโล มาทิลด้าเรียกขึ้นเมื่อเห็นร่างใหญ่ทอดกายในมือถือถาดอาหารใกล้เข้ามายังโต๊ะที่พวกเธอทานอาหารอยู่ คาโลหันกลับไปยังต้นเสียงแล้วจึงเดินเข้าไปหา

มีอะไรหรอ เขาถามขึ้น

เดี๋ยวนายทานข้างเสร็จแล้วเข้าประชุมด้วย เรื่องด่วน มาทิลด้าอธิบาย คาโลจึงพยักหน้ารับแล้วเดินกลับนั่งข้างๆเฟริน

มาทิลด้าเรียกนายไปทำไมว่ะ เสียงเจื่อยแจ้วเอยถามขึ้นทั้งๆที่ก้นของเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ยังไม่ทันได้สัมผัสกับเก้าอี้ไม้ฮอกกานี่เก่าๆของห้องอาหารดราก้อนเลยด้วยซ้ำ

ประชุม คำตอบเรียบๆแลดูเหมือนไม่ใยดี เล่นเอาคนตั้งคำถามนึกหมั่นไส้คนมาดมาก

ประชุม ประชุม เจ้าตัวทำเสียงล้อเลียน คาโลจึงหันกลับไปจ้องเจ้าตัวก่อกวนตาเขม่น

มองหน้าหาเรื่องหรอ คนโดนจ้องถามกลับราวกับนักเลงกลางตลาดสด แต่คนจ้องได้แต่มองแล้วหันหน้าหนี

ฉันบอกแล้วว่ามันโหด คิลพึมพำ

นายว่าป้อมเรามันจะยังคงยืนอยู่ได้ด้วยขาของมันเองถึงสามเดือนมั้ย เสียงของเจคพูดคุยสอบถามเจ้าชายอาชูร่า เอพริล

ไม่น่าจะถึง เจ้าชายอาชูร่าตอบแล้วเกาหัวแกร๊กๆ ทำหน้าสงสัย

ถึงสองอาทิตย์รึเปล่ายังไม่รู้ เสียงเฟรินสอดขึ้นมา ทั้งสองคนจึงพยักหน้ารับแล้วเดินผ่านไป ในขณะที่เฟรินกำลังใส่ใจกับเสียงพูดคุยของคนอื่นอยู่นั้น คาโลก็ได้ลุกออกจากโต๊ะ

นายจะไปไหนว่ะ คาโล คนปากเบาถามขึ้น

ไปประชุม คาโลตอบ

หลังอาหารมื้อเช้านี่น่ะ เฟรินมุ่ยหน้า เลิกคิ้วมองอย่างไม่เชื่อ

แกจะไปยุ่งกับมันทำไมเล่า คาโลมันก็ทำหน้าที่ของมัน แกก็ทำหน้าที่ของแกไปสิว่ะ คิลสวนขึ้น

ก็มันเป็นคู่มั่นฉันน่ะ อุ๊บ พูดจบก็ตะคุบปากแทบไม่ทัน หันกลับไปมองสายตาแพรวพรายของพระคู่มั่นแล้วก็ต้องเบือนหน้าหนี คาโลส่ายหัวไปมา

เจอกันคาบสองแล้วกัน คำกล่าวสั้นๆ แล้วเงียบไปกับแผ่นหลังที่หายไปหลังประตูห้องอาหารดราก้อน ทำเอาจิตใจของคนมองถึงกับตกไปอยู่ตาตุ่ม

มันไปประชุม แกไม่ต้องทำตาละห้อยหาแบบนั้นก็ได้ว่ะเฟริน ฉันกินข้าวไม่ลง คิลแซว แล้วยกนมขึ้นดื่มเพื่อขับไล่ขนมปังแห้งๆ หรือขนมปังที่ดีที่สุดเท่าที่เขาจะมีกินในโรงเรียนพระราชานี้ให้กลิ้งลงล่องคอไป

เสือก เจ้าหญิงแห่งเดมอสสบถแล้วส่ายก้นหนีนักฆ่าหายลับไปหลังประตู ทิ้งถาดอาหารเอาไว้ให้คิลจัดการเก็บ

ดี คิลพึมพำแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันกลับไปกินต่อ

คิลไปโดนอะไรมาหรือค่ะ ตาเขียวปั๊ดขนาดนั้น เสียงหวานๆเอ่ยขึ้นมาจากด้านหลังทำเอานักฆ่าถึงกับสะดุ้งตั้งตัวไม่ทัน

แฮ๊ก แฮ๊ก คิลสำลักอาหารจนน้ำตาไหลพรากออกมา ก่อนจะหันหน้าไปจ้องมองคนถามตาเขม่นอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ขอโทษน่ะค่ะ เรนอนไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน เรนอนรีบยกไม่ยกมือขอโทษขอโพย ขาก้าวถอยหลังสั่นระริก

ปะ เปล่าเลย นั่งก่อนสิ คิลปฎิเสธพรางนึกในใจว่านี่เป็นครั้งแรกรึเปล่าที่เขากล้าชวนเธอมานั่งด้วย เรนอนพยักหน้ารับแล้วจึงนั่งลงฝันตรงข้ามก่อนจะเริ่มพูดต่อไป

ตกลงตาไปโดนอะไรมาค่ะ เรนอนถามด้วยใบหน้าแฉล่มเชิงอยากรู้อยากเห็น

เฟรินน่ะ คิลกล่าวขึ้นแล้วพักกลืนอาหารลงคอ โดนเฟรินต่อยมา เขาอธิบายต่อ

คิคิ จริงหรอค่ะ เรนอนยกมือขึ้นมาป้องปากหัวเราะคิกคักแล้วจ้องหน้าคิลอย่างขบขัน

ฮื้อ คิลครางอย่างอายๆ มองหน้าอันแสนหวานอย่างหลงไหล จนปากเจ้ากรรมอดที่จะปรายยิ้มออกมาไม่ได้ แต่สำหรับเรนอนกลับรู้สึกว่ากำลังถูกคิลแยกเขี้ยวใส่ต่างหาก แต่เธอก็เข้าใจว่านักข้าตีหน้าขรึมมาตลอด เวลายิ้มทีจะให้ใครชินก็ไม่ได้

คิลค่ะ เรนอนโน้มตัวเข้ามาใกล้ เล่นเอาหัวใจคิลลี่ตัวน้อยเต้นระส่ำระสาย ก่อนที่ถ้อยคำอันแสนหวานจะขัดขึ้นดัดหัวใจนักฆ่าซะโกงแบบยืดกลับคืนไม่ได้ ผักติดฟันค่ะ ไม่ว่าเปล่าเธอยังพยายามชี้ให้คิลดูอีกด้วย นักฆ่าหน้าแดงเป็นมะเขือเทศ พรางนึกในใจว่า ศักดิ์ศรีนักฆ่าต้องมาจบเห่ต่อหน้าเธออีกแล้วหรือนี่ คราวก่อนก็เหมือนกัน ไอ้ตัวเขาเองอุตส่าจะวาดรูปงามๆบนหน้าผากของเธอ กลับกลายเป็นว่าเธอกลับเล่นงานเขาเอง น่าขายหน้าซะมัด

คาโลไปประชุมอะไรหรอ จ๊ะ....เรนอน คิลเปลี่ยนเรื่องแก้เขิล พร้อมกล่าวคำลงท้ายเบาๆเท่าเสียงกระซิบ

เรื่องป้อมเราน่ะค่ะ เรนอนมองคิลยิ้มๆก่อนจะกล่าวขึ้น

ป้อมของเรา ให้ฉันเดาได้เลย คงเป็นเรื่องป้อมจะพังแน่ๆ คิลโพล่งออกมาแล้วหัวเราะกร๊าก

ป้อมอัศวินยากจน ก็ลำบากอย่างนี้แหละค่ะ เรนอนมุ่ยหน้าอธิบาย

แต่ฉันไม่ยักจะคิดเลยน่ะว่า สาวหน้าหวานอย่างเรนอน จะเข้ามาอยู่ร่วมป้อมกับฉัน ความรู้สึกที่เก็บมานานถูกปล่อยออกมาจากปากนักข้าอย่างไม่รู้ตัว

คิลพูดเหมือนกับเรนอนไม่เหมาะกับที่นี่ เรนอนเปรยขึ้น

ปะ เปล่า คิลรีบปฎิเสธทันควัน เรนอนเหมาะกับที่นี่ที่สุดแล้ว คิลหยิกข้อมือตัวเองหลังจากพูดออกไป

แล้วตกลงทำไมเฟรินถึงต่อยคิลล่ะค่ะ เรนอนถามด้วยท่าทางห่วงใย

( Renon : บทนี้ไม่เข้ากับเรนอนเลย, Emrysmerlin : เข้าสิเข้า ทำต่อไป )

ก็เรื่องป้อมอัศวินนี่แหละ ทำให้เรานอนไม่หลับเลยต้องลุกขึ้นมาต่อยกันเล่น คิลกล่าวอย่างทะเล้น

ไม่ยักรู้ว่าคิลชอบแกล้งผู้หญิง เรนอนถาม

เฟรินแกล้งฉันต่างหาก เป็นผู้หญิงตีเอาตีเอา ฉันไม่ทันได้อ้าปาก กำปั้นแม่ตัวร้ายก็หล่นใส่หัวซะแล้ว คิลบ่นพึมพำ

สมน้ำหน้า เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้น

แองจี้ทำไมว่าอย่างนั้นล่ะค่ะ เรนอนหันกลับไปถามเพื่อนสาว

ก็มันแสบด้วยกันทั้งคู่ ปล่อยให้ปราบกันเองแหละดีแล้ว แองจี้กล่าว ไปเถอะเรนอน ไม่ว่าเปล่ามือก็คว้าแขนเพื่อนรักแล้วลากออกจากห้องไป

เฮ้อ วันซวย ทำอะไรเป็นผิดตาหญิงไปหมด เราอุตส่าจะเป็นสุภาพบุรุษ คิลนั่งบ่นอยู่คนเดียวแล้วจึงยกถาดอาหารไปเก็บ

( Arshura : เอมริสจัง เขียนบทเร็วๆหน่อยป้อมจะพังแล้ว , Emrysmerlin : เดี๋ยวๆ รอก่อนแปล๊บ เจคอบเรียก , Arshura : ตกลงเจร๊จะแต่งเรื่องไหนกันแน่ , Emrysmerlin : แต่งเรื่องนี้แล้วก็ เจคอบด้วย สามแสบกำลังวุ่น รอก่อนๆ เดี๋ยวมา )

http://my.dek-d.com/Mcfly_Ultraviol/

edit @ 2006/03/12 05:48:40

Story by : Emrysmerlin ( ฉบับปรับปรุง)

เเม่จอมยุ่งของเราไปเล่นกับขอทานหนุ่มถึงห้อง เเละเจอของฝากที่เพื่อนรักของโรส่งมา เธอจึงจัดการกับมัน เเละเกิดอาการผิดปกติ อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อเธอกลับมาที่ห้อง ที่เหลือเพียงเจ้าชายอยู่กับเธอสองต่อสอง

เฟรินรุกราน.........คาโล



ณ โรงเรียนพระราชาเอดินเบิร์ก

หวัดดีโร นายจะไปไหน ไปด้วยดิ สาวน้อยหน้าใสผู้ได้ชื่อว่าธิดาเเห่งความมืดเอ๋ยทักเจ้าชายที่เเฝงกายมาในนามของขอทาน

เป็นไงมาไงถึงได้นึกอยากตามฉันขึ้นมาคำถามที่สวนกลับอย่างไม่เชื่อหูตนเองว่าหญิงสาวนั้นยังปกติดีหรือเปล่าที่มาขอตามเขา พร้อมกับเปรียบตามองอย่างสงสัย

เฮ้อ..........เซง ก็ไอ้สองคนนั้นมันถูกพี่โรเวนเรียกไปพบ ฉันก็เลยอยู่คนเดียวพอดีรู้สึกเหงาขึ้นมาเลยมาเดินเล่นเเล้วก็มาเจอเเกนี่เเหละ เฟรินกล่าวด้วยสีหน้าปลงตกกับชะตาตัวเอง เพราะตั้งเเต่เธออยู่ในร่างหญิงเพื่อนๆเธอจะทำอะไรก็สามารถรับรู้ได้ ทุกอย่างถือเป็นความลับสำหรับเธอไปหมด ทั้งที่ปกติอยู่ในร่างผู้ชายพวกเค้าก็ไม่ค่อยอยากจะเอาเธอเอี่ยวด้วยเท่าไหร่นัก

ฉันจะกลับห้อง นายจะไปด้วยมั้ย โรกล่าวพร้อมกับก้าวเท้าฉับๆสายตามองไปยังเบื่องหน้า โดยมีเฟรินเดินเเนบข้าง

ไปสิ ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวมั่นน่าเบื่อจะตาย กว่าพวกนั้นจะกลับคงดึก เฟรินรีบตอบกลับอย่างกระตือรือร้น

โรเผยรอยยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเลห์ทำให้สาวน้อยที่เหลือบไปเห็นมุ่นคิ้วอย่างสงสัย เเต่เธอก็ไม่กล้าถามกลับเพราะกลัวโดนไล่กลับไป หากเผลอพูดอะไรออกไปไม่เข้าหูคนข้างๆเข้า

ห้องพวกนายหรอนี่ เฮ่อๆๆๆๆ เฟรินเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจพร้อมกับหัวเราะแห้งๆตามหลัง

ใช่ ทำไมหรอ ห้องพวกฉันมันไม่ใหญ่เท่าห้องพวกนายหรอกน่ะเเต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนี่ โรเอยขึ้นพร้อมกับมองสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาความคิดของเธอ

ฉัน เฮ่อๆๆๆ ไม่ได้หมายความว่างั้น แต่ฉันสงสัยว่าพวกนายนี่เคยเคลื่อนย้ายของในห้องบ่างรึเปล่า ทำไมมันถึงเป็นระเบียบจัง เฟรินถามอย่างนึกระอายเเกใจ เพราะเธอเป็นผู้หญิงเเท้ๆยังไม่มีความเป็นระเบียบเเม้เศษเสี้ยวของโรซีบิลเเละครี๊ดเเม้เเต่น้อย

หวัดดีสาวน้อย วันนี้บุกมาหาพวกเราถึงห้องเลยหรอ ครี้ดที่กำลังนั่งขีดๆเขียนบางสิ่งบางอย่างบนโต๊ะทำงานเอยทักขึ้น เมื่อเหลือบมาเห็นเฟรินที่เดินเคียงข้างมากับโร

นี่ทักซะหวานเชียวน่ะเเก เเต่ใครเค้าจะบุกมาหาเเกเฮอะ เฟรินส่วนกลับอย่างนึกขบขันบุรุษนักรักเเห่งป้อมอัศวิน

เออโร นายมาก็ดีเเล้วเดี๋ยวพวกเราออกไปข้าวนอกเเปล๊บน่ะ เออมีคนเอาของมาฝากให้เเกน่ะฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานเเกน่ะ เออระวังเเม่ตัวดีนี่ทำลายข้าวของห้องเราล่ะ พวกฉันไปก่อนล่ะ ครี๊ดกล่าวขึ้นพร้อมกับเบือนตาไปยังเเม่จอมยุ่งที่มุ่นคิ้งอย่างไม่พอใจพร้อมกับเบ้ปากใส่

แกจะไปก็ไปเลยน่ะครี๊ด ไม่ต้องมาพูดพาดพิงฉันให้เสียเวลา เฟรินตอบกลับไปอย่างงอนๆ สมเป็นหญิง

เเล้วบุรุษสองคนก็เดินออกจากห้องไป

โรเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานหยิบห่อของขึ้นมาดู โดยมีเฟรินเดินไปสมทบพร้อมกับยืนดูอยู่ข่างๆ

อะไรน่ะโร เเม่ตัวยุ่งถามขึ้นอย่างสงสัย

ไม่รู้สิ

แกะดูสิว่ะ ยืนดูเเบบนี้เเล้วจะรู้หรอว่าข้างในมีอะไร

เเล้วนี่ฉันจะมีความลับเเกะเวลาฉันอยู่คนเดียวจะไม่ได้เลยหรอเฟริน โรกระเซ้ากลับอย่างเอ็นดู

วะ ไอ้นี่นิ ก็คนมันอยากรุ้นี่หน่า

ก็ได้ โรว่าอย่างว่าง่ายพร้อมเเกะกระดาษสีม่วงออ่นที่ห่อหุ้มกล่องทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทรงแบนๆออก เเล้วจดหมายฉบับเล็กก็ล่วงหล่นลงไปวางอยู่ที่พื้น

โห ช๊อกโกเเลต น่ากินจังขอหน่อยดิ เฟรินเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

อื่ม เอาสิ โรตอบกลับในขณะที่ก้มคว้านหาจดหมายที่หล่นลงไปใต้โต๊ะ เฟรินเปิดกล่องช๊อกโกเเล็ตออก ข้างในนั้นมีช๊อกรูปทรงสี่เหลี่ยมสามเหลี่ยมต่างๆนาๆมากมาย หน้าตาเย้ายวนใจเจ้าหัวขโมยยิ่งนักเฟรินหยิบช๊อกโกเเลตชิ่นเเรกเข้าปากพร้อมกับเคี้ยวกินอย่างอเร็ดอร่อย

โร เซวาเรส

สวัสดี โร นายเป็นไงบ่างสบายดีมั้ย นานเเล้วน่ะที่เราไม่ได้เจอกัน ตอนนี้ฉันกับพ่อได้ย้ายบ้านอีกเเล้ว เราคงไม่ได้เจอนายอีก เมื่อสามวันที่ผ่านมาก่อนที่ฉันจะเขียนจดหมายฉบับนี้ ฉันกับพ่อได้ไปเมืองเมืองหนึ่งมาอยู่ทางตอนเหนือของทริสทรอ เเล้วฉันได้เจอกันช๊อกโกเเล็ตขึ้นชื่อเข้าเลยลองซื้อกินดู รสชาติมันอร่อยมากพวกเราเลยตัดสินใจซื้อส่งมาให้นาย พวกเราคิดถึงนายจังโร เมื่อไหร่นายจะกลับมาอีก ตั้งเเต่นายไปอยู่ที่นั่นชีวิตของพวกเราขาดสีสันไปเยอะเลย การที่จะมีคนฉลาดรอบรู้อยู่ข่างด้วยได้นี่มันไม่ง่ายเลยน่ะ เห็นทีจะมีเเต่นายนี่แหละที่ฉลาดที่สุดในบรรดาเพื่อนฝูงที่คบกันมา ฮ่าฮ่าฮ่า เออฉันเตือนนายอย่างน่ะไอ้ช๊อกโกเเล็ตนั่นอย่ากินเข้าไปมากล่ะเเค่อันเดียวนายก็เมาเเอ๋เเล้ว เพราะมันมีเเอลกอฮอร์ผสมอยู่เยอะพอสมควรเลย ฉันกับพ่อนอนกองอยู่หน้าร้านขายนั่นแหละหลังจากกินเสร็จ น่าขายหน้าชมัดยาก งั้นเเค่นี้ก่อนล่ะพวกเราต้องเดินทางต่ออีกเเล้ว บ๊ายบายน่ะเพื่อนรัก
รักเเละคิดถึง

อเล็กซิส


แอลกอฮอร์ หรอ โรพึมพำกับตัวเองพร้อมกับหันหน้ากลับไปทางเฟรินที่มีอาการณ์เมาเเอ๋อย่างที่อเล็กซิสเตือนไว้อย่างไม่มีผิด

เฮ่อๆๆๆๆ โรจ๋าาาาาาาาาาาาาาา มากินนนนนนนนนด้วยกานนนนนม้ายยยยยเฟรินเอ๋ยขึ้นอย่างเนิบๆพร้อมกับกวักมือเรียกเพื่อนหนุ่มให้ไปร่วมกินกับเธอ

เเย่เเล้ว เฟรินฉันว่านายคงต้องกลับห้องเเล้วแหละ โรเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปประคองร่างบางของสาวน้อยที่เมาแอ๋

คาาาาโลลลลล ฉาานร๊ากกกกนาาายน๊าาาาา เฟรินพุ่งตัวกอดคนตรงหน้าเพราะความเมาที่ควบคุมสติไม่อยู่เเม้ว่าจะไม่ใช่คนที่ตนกล่าวถึงก็ตาม

โรหน้าเเดงเมื่อถูกร่างบางโอบกอดเข้าอย่างจัง เเม้จะนึกขัดใจอยู่เล็กน้อยที่ชื่อที่เธอเอ๋ยถึงนั้นไม่ใช่ชื่อเค้า

,ฉันอยากกอดนายน่ะเฟริน เเต่ฉันฉวยโอกาศในเวลาแบบนี้ไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ, จิตใต้สำนึกของโรเตือนตัวเองออกมา พร้อมทั้งเเกะมือสาวน้อยตรงหน้าออกอย่างถนุถนอม

โรอุ้มเฟรินไว้ในออ้มเเขนเพราะรู้ว่าสถานการณ์เช่นนี้เธอคงไม่มีความสามารถที่จะเดินเองได้เเน่นอน โรย่องออกจากห้องไปตามระเบียงอย่างระเเวดระวัง ภาวนาอยู่ในใจว่าอย่าให้เจอกับใครเข้ากลางทาง ส่วนสาวน้อยในอ้อมเเขนก็ได้เเต่พล่ามถึงเทพบุตรของเธอไม่ขาดปาก

แกรู้รายยม๊ายยยยยโร ไอ้คาาาาาาาาโลลลมันน่ะจีบบบบบบสาวววววหวววววยยยยยย เเตกกกกกกกที่่่่สุดดดดดดดเลย เจ้าตัวยุ่งกล่าวเสียงเอื้อนๆยืดๆ แก้มที่เคยมีสีชมพูกลายเป็นสีเเดง ปากเรียวบาวขยับไม่หยุดหย่อน เธอยังคงสวยน่ารักเสมือเเม้ในยามเมาเช่นนี้ ชุดนักเรียนหญิงที่ถูกจำเเต่งเพราะโดนบังคับดูเหมาะสมกับเธอเป็นที่สุด

นายนี่ตัวก้เล็กนิดเดียว เเต่หนักชะมัดเลยน่ะเฟริน โรพึมพำ

ก๊อก ก๊อก!!!!!!!

แอ๊ดดดดดด!!!!

ได้เรื่องว่าไงบ่างคิ..... เจ้าชายน้ำเเข็งไม่สามารถต่อคำพูดให้จบได้เนื่องจากภาพตรงหน้ามันบาดตาบาดใจเหลือเกิน ก็ไอ้การที่คนรักของเค้าไปอยุ่ในออ้มเเขนของคนอื่นเเบบนี้มันน่าเลือดขึ้นหน้าน้อยซะเมื่อไหร่เล่า เเต่เนื่องจากว่าเค้าตีสีหน้าไร้อารมณ์จนเคยชินซะเเล้ว จึงพยายามเก็บกดอารมณ์ระคายเคืองเอาไว้ข้างใน

รบกวนนายดูเเลมันต่อเเล้วกันน่ะ ขอโทษที พอดีเจ้านี้มันดันไปเปิดซ๊อกโกเเล็ตผสมแอลฮอรฺ์ที่เพื่อนฉันส่งมาให้ไปซะห้าอันมันเลยออกมาสภาพเเบบนี้ ขอทานกิตติมศิกดิ์กล่าวขึ้น ทำให้อารมณ์ของเจ้าชายผ่อนคลายลงเล้กน้อยเพราะเนื่อกจากว่าเหตุผลที่คนตรงหน้าอธืบายมานั้นมันช่างสมเหตุสมผลจริงๆ เพราะคนรักของเค้านั้นตะกละน้อยซะที่ไหนเล่า

ขอบใจ เเล้วมันไปรบกวนนายมั้ย เจ้าชายน้ำเเข็็งกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปรับคนรักของตนจากบุรุษตรงหน้า

ไม่หรอก ฉันยินดีให้มันมารบกวน ไปนอนล่ะน่ะบาย ขอทานหนุ่มวางระเบิดเล็กไว้เป็นเชิงหยอกหนุ่มนำ้เเข็งเเห่งป้อมไว้พร้อมกับยิ้มอย่างมีเลสนัยก่อนเดินจากไป

ยุ่งจริงๆเลยน่ะเฟริน เจ้าชายน้ำเเข็งเอ่ยพร้อมกับมองดูสาวน้อยในออ้มกอดอย่างรักใคร่

ฮื่อ.....คาโลสาวน้อยครางออกมาเบาในขณะที่ตายังปิด บุรุษหนุ่มบรรจงวางร่างบางลงบนเตียงอย่างถนุถนอม ก่อนที่จะลุกไปรื้อหาผ้าสำหรับชุบน้ำเช็ดตัวในตู้เสื้อผ้าของตน เเต่สาวน้อยที่เค้าเคยวางไว้บนเตียงนั้นกลับลุกขึ้นมายืนอยู่ด้านหลังของเค้าอย่างไม่มั่นคงเท่าไหร่นัก

คาโล สาวน้อยกล่าว ในขณะที่พยายามยืนทรงตัวให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ลุกออกมาทำไม กลับไปนอนก่อนดีกว่าจะได้ส่างเมา เดี๋ยวฉันจะเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้ คาโลดึงผ้าผืนเล็กๆที่อยู่ในลิ้นชักออกมา แล้วก็ลุกขึ้นประคองคนรักของตน

ทำไมนายถึงได้ดีกับฉันนักน่ะ

........... +เเค่นี้เธอยังไม่รู้อีกหรอยายบ๊อง ที่เคยบอกไปนี่ไม่เคยจำเลยน่ะฉันยิ่งพูดไม่ค่อยเป็นอยู่+ คำพูดที่วนเวียนอยุ่ในห่วงเเห่งความคิดของเจ้าชาย

นายจำได้มั้ย ที่ฉันเคยบอกนายว่าถ้านายยอมไปเอาเลือดจิ้งจองเก้าหางให้ ฉันจะสละความบริสุทธิ์ให้นาย คนเมายังพล่ามต่อไปอย่างไม่สนใจว่าบุรุษตรงหน้าเริ่มหน้าเเดงเพราะความอาย เมื่อเห็นที่ท่าจริงจังของคนเมา ก็ใครจะไปคิดเล่าว่ามันจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก

......... ยังไม่มีคำตอบของเจ้าชายน้ำเเข็ง ในใจพยายามระงับจิตใจตนว่า +อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา+

ฉันรักนายน่ะคาโล เฟรินเอ่ยอย่างจริงจังด้วยเสียงที่ถูกปรับให้ขรึมอย่างพยายามสุดขีด พร้อมกับดึงคอเสื้อของบุรุษให้คอก้มต่ำลงมาอย่างช้าๆ ก่อนที่จะโอบคอของบุรุษตรงเเละประทับริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเธอลงบนริมฝีปากของเจ้าชายอย่างอ่อนโยน

ฮืม..... นายเมา ไปนอนกอ่นดีกว่า คาโลกล่าวหลังจากที่ปริปากออกจากริมฝีปากของคนรัก

นอน เฟรินคอนหัวไปทางซ้ายเล็กน้อยพร้อมกับหรี่ตาจ้องคนตรงหน้าอย่างพิจาราณา ก่อนที่จะปลดเสื้อนอกของตนออก ทำให้หัวใจเจ้าชายเต้นผิดจังหวะยืนตัวเเข็วทื่อทำอะไรไม่ถูก ,ทั้งๆที่เคยกล้าขัดหญิงอื่นเเต่ทำไมน่ะถึงขัดหญิงตรงหน้าไม่ได้ ทั้งที่นางก็เมาอยุ่เเท้ๆ อย่าถือคนเมา อย่าถือคนเมา, ในขณะที่เจ้าชายกำลังพยายามสงบสติอารมณ์อยู่นั้น ก็โดนสาวงามตรงหน้าผลักตนล้มลงไปนอนหงายหลังอยู่บนเตียง เฟรินถอดเสื้อยูนิฟอร์มของโรงเรียนออกเหลือเพียงเสื้อซับในบางๆจนสามารถมองผ่านทะลุเนื้อผ้า จนเห็นเรือนร่างอันบอบบางอรชรอ้อนเเอ่นได้อย่างไม่มีอะไรปิดบัง เฟรินเเนบกายลงบนอกของเจ้าชายพร้อมกับจุมพิตที่ริมฝีปากนั้น มือหนึ่งถือวิสาสะปลดกระดุมเสื้อของบุรุษตรงหน้าที่ล่ะเม็ด

ไม่ เฟริน นายเมากลับไปนอนได้เเล้ว คาโลพลิกตัวกลับอย่างกระทันหันกดเเขนเล็กทั้งสองข้างลงบนเตียงพร้อมกลับตักเตือน

หรือว่า แก แกไม่ต้องการฉัน เเกไม่ได้รักฉันใช่มั้ยคาโล ดีงั้นฉันจะหาแฟนใหม่ สาวน้อยรำ่ไห้พร้อมกับถีบตรงท้องของเจ้าชายส่งผลให้ลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนที่ตนจะจะมุ่งหหน้าวิ่งออกไปยังประตูอย่างทุลักทุเล

ผลัก!!! ปั่ง!!! โครม!!!

โอ้ย! เฟรินอุทานออกมาอย่างจังหลังจากปะทะกับประตูที่ถูกเปิดโดยหนุ่มนักฆ่าเพื่อนรักเข้าอย่างจัง ก่อนที่จะล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดท่าเเละสลบไปในบันดล

นายเข้ามาไม่ระมัดระวังเลยน่ะ เจ้าชายตำหนิเพื่อนนักฆ่า

เออ เฮ้ยเฟริน ฉันเเค่จะเข้าห้ามไม่ให้มันหนีไปอีก เเต่นายน่าจะขอบใจฉันมากกว่าที่ยั้งมันไว้ไม่ให้หนีไปได้ คิลกล่าวขึ้นพร้อมกับยักไหล่ก่อนจะเดินไปช้อนร่างไร้สติลงไปวางลงบนเตียงของเจ้าตัว คนอะไรเพื่อนเปิดโอกาศให้เเล้วยังปล่อยไปได้ คิลพึมพำอยู่คนเดี่ยว

นายว่าอะไรน่ะคิล เจ้าชายที่กำลังปั้นน้ำออกจากผ้าสำหรับเช็ดตัวให้เเม่จอมยุ่งถามขึ้นอย่างไม่เเน่ใจในสิ่งที่เพื่อนของตนกล่าว

เออ อะไรน่ะ เปล่านี่ นายหูฝาด หูฝาดเเน่ๆ ฉันไม่ได้บอกซะหน่อยว่า..... เออไม่มีอะไร คิลเเก้ตัวตะกุกตะกักไปด้วยน้ำขุ่น เพราะกลัวโดนเสกให้กลายเป็นน้ำแข็ง เเต่อากัปกิริยาของเค้ากลับเเสดงออกมาอย่างมีพิรุธ ทำให้คิวของเจ้าชายมุ่นเข้าหากันพร้อมกับจ้องเพื่อนของตนอย่างพิจารณา

นายไม่ได้บอกซะหน่อยว่านายเปิดโอกาศให้ฉันเเละยังปล่อยโอกาศไป

เออก็นายน่ะมันบ้าเฟรินมันอุตส่าเปิดโอกาศให้เเล้วยังไม่รับ ฉันน่ะนั่งรอฟังอยู่ตั้งนานว่าเมื่อไหร่นายจะตอบตกลง เฮ้ย โอ้ย ไม่ใช่น่ะคาโล คิลเผลอตัวอธิบายไปจนหมดเปลือกพร้อมกับรีบปฎิเสธทันควัน หลังจากที่รู้สึกตัวว่าตนกำลังตกหลุมพรางของเจ้าชายมาดมาก

นายได้ยินทั้งหมดใช่มั้ย เจ้าชายถามด้วยเสียงเรียบเย็นชวนให้ขนลุกขนพอง พร้อมกับส่งสายตาดุเดือดไปยังเพื่อนตรงหน้า

ฮื่อ เออ ฉันได้ยิน ก็ตอนฉันเดินกลับมาที่ห้องนั้น ฉันเดินสวนทางกับโรมัน เเล้วโรมัน้ล่าให้ฟังว่าเฟรินไปกินช๊อกโกเเล็ตผสมแอลกอฮอร์มา ฉัันก็เลยจะมาดูเเต่พอมาถึง ก็ได้ยินเสียงเฟรินมันกำลังพยายามพลอดรักกับเเกอยู่ ฉันเลยไม่อยากรบกวน แต่ทำไงได้ล่ะก็ตอนนี้มันมืดเเล้วฉันก็ต้องนั่งรอพวกเเกอยุ่หน้าห้องสิว่ะ ไม่ได้ยินจะเป็นไปได้ไง จริงมั้ย คิลอธิบายพร้อมกับเเก้ตัวเสร็จสรรพ เเล้วส่งยิ้มหวานๆให้เพื่อนตนโดยหวังจะให้ลดผ่อนหย่อนโทษให้ และไม่เสกเค้าให้เป็นน้ำเเข็ง

นายไม่ต้องยิ้มเเบบนั้นให้ฉันก็ได้คิล ตลกสิ้นดี คาโลเปรยขึ้นพร้อมกับเช็ดหน้าให้เจ้าจอมยุ่งอย่างบอบเบา

นายไม่โกรธฉันหรอ คิลถามขึ้นอย่างดีใจ

โกรธนาย เรื่องอะไร

ก็เรื่องที่ฉันมาขัดจังหวะนาย

ขัดจังหวะ นายคงไม่คิดหรอกน่ะว่าฉันเป็นพวกชอบฉวยโอกาศ เเละอีกนายก็ไม่ได้เป็นคนที่เอาเหล้าให้เฟรินกิน เจ้านี่มันไปกินของมันเอง เเละที่นี่มันห้องนายการที่นายจะกลับมาห้องของตัวเองมันก็เป็นเรื่องธรรมดา มาเจอจังหวะเเบบนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดวิสัยอะไร เจ้าชายเอ่ยอย่างเรียบง่ายทำให้ขนเเขนของนักฆ่ากลับมาสู่ภาวะปกติตามเดิม

โชคดีน่ะนี่ที่พรุ้งนี้เป็นวันเสาร์ เฮ้อ เฟรินน่ะเฟริน ตะกละไม่เข้าเรื่อง คิลถอนหายใจซะยาวเหยียดอย่างปลงไม่ตก

++++++++++++

เเสงเเดดทอดข้ามผ่านศรีษะของเจ้าชายอัศวินน้ำเเข็งเเห่งเอดินเบิร์ก ที่กำลังนั่งกุมมือของหญิงสาวคนรักที่นอนอยู่บนเตียง หนุ่มนักฆ่ายังคงหลับไหลเนื่องจากว่าวันนี้เป็นวันหยุดจึงไม่มีใครใส่ใจที่จะกระตือรือร้นที่จะตื่นจากนิทราอันเเสนสุขเท่าไหร่นัก

ก๊อก ก๊อก !!!! เสียงเคาะประตูดังขึ้นเเต่ไม่มีที่ท่าว่าใครจะตื่น

ก๊อก ก๊อก !!!!

อืม เจ้าชายน้ำเเข็งขยับตัวลุกขึ้นเเล้วเดินตรงไปยังประตู

อรุณดี์สวัส คาโล ดูท่านายคงจะไม่ได้่หลับได้นอนเลยสิน่ะ

ก็นิดหน่อย

โทษที่เเต่มันไม่ใช่ความผิดฉันน่ะ เเล้วเเม่ตัวยุ่งเป็นไงล่ะ โรกล่าวพร้อมกับชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในห้องอย่างสงสัย

ยังไม่ตื่นเลย นายเข้ามาก่อนสิ เจ้าชายคาโลกล่าวเชิญขอทานกิตติมศักดิ์เข้ามาในห้องอย่างไม่ปิดบัง

มีใครรู้เรื่องนี้มั้ย โรเอ๋ยขึ้น

ไม่ นอกจากเราสามคน

งั้นก็ดีเเล้ว หากเรื่องถึงหูพี่โรเวนเเล้วจะเป็นเรื่องใหญ่ ที่จริงฉันก็เเค่เเวะมาดูอาการเฟรินเฉย เเต่ดูท่าเจ้าตัวจะยังไม่ตื่น เดี๋ยวไงฉันจะเเวะมาใหม่ ตอนนี้ฉันจะไปห้องสมุด เชิญนายนอนต่อตามสบายน่ะ เมื่อกล่าวจกก้สาวเท้าก้าวออกจากห้องไป เจ้าชายน้ำเเข็งจึงได้เดินไปยังห้องน้ำเพื่อปฎิบัติภารกิจส่วนตัว

ฮื่อ....โอ๊ยปวดหัว เฟรินครางพร้อมกับพลิกตัวกลับไปทางซ้าย คิลเมื่อได้ยินเสียงครางจึงลุกขึ้นมาดูอาการณ์

ฉันเป็นไรคิล ปวดหัวชะมัด เจ้าตัวดียิงคำถามใส่เพื่อนที่เพิ่งตื่นนอนพร้อมๆกับตน

เฮ่อ ฮือ เมื่อคืนนายเมา

เมา เจ้าตัวยุ่งทวนคำ

ก็นายไปกินช๊อกโกเเล็ตผสมเหล้าของไอ้โรมัน

อ๋อ เออจริงด้วย พอจะจำได้เเล้ว ว้ากินไปนิดเดียวเอง เเต่มันอร่อยจริงๆน่ะ เเต่ว่าไอ้ร่างบ้านี่สิเเค่นิดๆหน่อยดันเมาซะเเล้ว ฉันกะว่าจะกินซักสิบชิ้น ฮ่าฮ่าฮ่า โอ๊ย เจ้าตัวดีสาธยายเเล้วก็ต้องเอามือกลุ่มขมับเพระอาการณ์ปวดเริ่มกำเริบ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีที่เเกกินไปแค่ห้าอัน ไม่งั้นคงได้มีเรื่องสนุกเกิดขึ้นตั้งเเต่เมื่อคืนนี้เเล้วจริงๆ หนุ่มนักฆ่าหัวเราะขบขันเพื่อนของตนที่ไม่ประสีประสาหรือรู้เรื่องของตนที่เคยกระทำไว้ยามเมา

เรื่องสนุก ตั้งเเต่เมื่อคืน อะไรของเเกว่ะ เเม่ตัวยุ่งมุ่นคิวเข้าหากันอย่างสงสัย คิลจึงเดินเข้าไปนั่งอยู่ข่างๆเเล้วกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟัง

เฮ้ย! ไม่จริง เเกโกหก ฉันนี่น่ะจะไปทำอะไรกะอีตาบ้ามาดมากนั่น เฟรินหน้าเเดงพร้อมกับเเหกปากลั่นคับห้องเพราะความอาย พร้อมกับนึกไม่เเน่ใจว่าสิ่งที่เพื่อนตนพูดนั้นเป็นจริงนึเปล่า ซึ่งตัวเธอเองก็ไม่สามารถรับรู้อะไรตั้งเเต่กัดซ๊อกโกเเล็ตคำเเรกเข้าไปเเล้วซะด้วยสิ

เเหกปากแต่เช้าเลยน่ะ เมื่อกี้นายว่าอะไรน่ะ อีตาบ้ามาดมากหรอ เจ้าชายคนสำคัญที่เดินออกจากห้องน้ำมาพร้อมกับใช้ผ้าเช็ดหัวที่เพิ่งผ่านการสระมา เเล้วก้มมองหน้าสาวน้อยจอมป่วนอย่างสงสัย ร่างกายท่อนบนไรเสื้อปกปิดเรียกความสนใจจากสาวน้อยหน้าใส่ได้อย่างบังคับตัวเองไม่ได้

,หุ่นดีชะมัดยาก โอ๊ย อะไรนี่เฟริน ไอ้บ้านี่ทำไม่ไม่ใส่เสื้อน่ะ เเต่ว่าเราจะทำอะไรเเบบนั้นกับมันจริงๆหรอ ไม่จริงง่ะ เป็นไปไม่ได้ โอ๊ย ไม่มีวันเเละไม่มีทางที่ฉันจะทำอะไรแบบนั้นกับเจ้าชายน้ำเเข็งบ้านั่นแน่ๆ, สาวน้อยคิดเเล้วก็ถึงกับหน้าเเดงพร้อมกับงอเข่าเอามือปิดหน้าของตนเพราะความอาย ทำให้คิลหัวเราะออกมายกใหญ่เพราะความขันสาวน้อยที่ทำตัวสมเป็นหญิงซักหนึ่งครั้งในรอบร้อยปี

โอ๊ย เเกหัวเราะทำบ้าอะไรว่ะคิล เจ้าตัวเเหกปากขึ้นอีกรอบ

ก็หัวเราะสาวน้อยขี้อายไงเล่า

ไอ้นี่ เจ้าตัวไม่ว่าเปล่าเเถมยังปาหมอนใส่หนุ่มนักฆ่าซึ่งพลาดเป้าไปอย่างเห็นได้ชัดเพราะเจ้าลิงนั่นดันไวกว่าเธอ วิ่งเข้าห้องน้ำไปเเล้วซะนี่

เป็นไงบ่าง ปวดหัวรึเปล่า เจ้าชายเอ๋ยขึ้นพร้อมกับเอามือไปสัมผัสใบหน้าของหญิงสาวเพื่อวัดอุณหภูมิ ทำเอาเฟรินหน้าเเดงอีกระลอกสอง พร้อมกับส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าเพราะความอาย

หน้าเเดงจัง สงสัยยังไม่ส่างเมา จะดืมอะไรหน่อยมั้ย คนสงสัยมากยังคงซักถามอยู่ต่อไปเพราะไม่คิดว่าสาวน้อยตรงหน้านั่นมีอาการณ์หน้าเเดง เพราะรู้เรื่องการกระทำที่เธอกระทำต่อเค้าเมื่อคืนนี้

เออ คาโล เรื่องเมื่อคืน....... เฟรินพยายามกลั้นใจเพื่อต้องการเค้นหาความจริง

เมื่อคืนทำไม

ฉันทำอะไรอนย่างที่คิลมันว่าจริงๆหรอ

ทำอะไรอย่างที่คิลมันว่า เจ้าชายคอนหัวเล้กน้อย

โอ๊ย แกนี่ เมื่อคืนฉันทำอะไรเล่า ฉันเป็นผู้หญิงน่ะ จะให้พูดออกมาได้ไง นายช่วยบอกฉันสิว่ามันไม่จริง

เเล้วนายอยากให้ฉันบอกอะไรล่ะ

บอกว่า.. โอ๊ย บอกว่าฉันไม่ได้พยายามสละความบริสุทธิ์ให้นายไงเล่าไอ้คาโลบ้า เเม่ตัวยุ่งกัดฟันพูดเเล้วก็เอามือกุมหน้าอีกรอบ

อ๋อ ใช่สิ จริงมากเลยหละ เธอพยายามจะสละความบริสุทธิ์ให้ฉันสุดขีดเลยน่ะเฟริน เมื่อคืนนี้น่ะ คาโลหยอกสาวน้อยที่ก้มหน้าเพราะความอาย คำพูดของเค้าทำให้เฟรินถึงกับเงยหน้าขึ้นอย่างเคืองๆ ก่อนที่จะนึกแผนหลอมน้ำเเข็งตามสไตล์เจ้าตัว ,หน่อย ไอ้นี่ไม่โดนหลอมมานานเเล้วสิน่ะ,

เเต่นายไม่รับ อย่าบอกน่ะว่านายไม่สนใจไอ้ร่างอรชรอ้อนเเอ้นของฉันเลยซักนี๊ดดดดดดเดียวน่ะคาโล

..............

ฮ่า ฮ่า เย้ ฉันชนะเเกเเล้วน่ะคาโล เจ้าตัวกล่าวอย่างดีใจที่สามารถปราชัยแฟนหนุ่มได้จนลืมความอายที่เคยมี

นัยตาบุรุษเผยเเววเจ้าเลห์สงยเสียงหัวเราะของเธอไปชั่วครู่ ทั้งสองคนจ้องหน้ากันเชิงหยั่งรู้ ก่อนที่บุรุษจะเอ่ยขึ้นว่า

โอ้ สนสิ สนมากเลยเเหละถ้าไม่ติดที่ว่าตอนเธอเมาอยู่น่ะเฟริน เเล้วตอนนี้เธอยังคิดที่จะสละความบริสุทธิ์ของเธออยู่มั้ยล่ะ เจ้าชายก้าวเข้ามาใกล้เเล้วกระซิบอยู่ข้างหูของเเม่ตัวยุ่งที่นั่งตัวเเข็งทื่ออยู่บนเตียง หัวใจเจ้าตัวเต้นเเรงไม่เป็นจังหวะเพราะความใกล้ชิดของบุรุษ ตาเธอเบิกโตเท่าไข่ห่านเพราะความสับสนงงงวยว่าเธอต่างหากไม่ใช่หรอที่เคยเป็นผู้หลอมน้ำเเข็ง เหตุฉไหนคราวนี้เค้ากลับกลายเป็นผู้หหลอมเธอซะเอง เเต่มือเจ้ากรรมก็อดไม่ได้ที่จะคว้าคอของบุรุษข้างกายเข้ามาโอบกอดก่อนที่จะประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากบางนั้น เจ้าชายเเห่งคาโนวาลเกิดอาการหน้าเเดงเล็กน้อยเเต่ก็ประสารการจูบต่อไปอย่างดูดดื่ม

(โอ๊ยพอๆๆอิจฉาจังมีคาโลไว้คนเดียวเลยน่ะเฟริน เเต่เฟรินฝีมือตกเล็กน้อยน่ะ กลับไปพัฒนาใหม่ก็ดี)

Happy Ending

edit @ 2005/07/02 20:03:12