the-thief-of-baramos-fiction-1

2006/Mar/12

บทที่ 1 ป้อมเรากำลังจะพัง

ครื๊ดดดดดดดดดดด คร๊าดดดดดดดดดดด กึก กัก กึก

ตีสิบสอง ณ ดินแดนแห่งราชาเอดินเบิร์ก ที่ตั้งอยู่ใต้ท้องนภาสีครามและจันทรานวลละอ่องอันทอแสงจรัสแข็งขันหมู่ดาราน้อยใหญ่ หอนอนสามหลังของสมาชิกโรงเรียนพระราชาอันเลื่องชื่อช่างสงบราวกับผู้หลับไหลที่อยู่ภายใน เห็นจะมีเสียแต่เหล่าอัศวินน้อยใหญ่ที่ไม่สามรถข่มลูกตาให้ปิดลงเพื่อเข้าไปสู่นิทราอันแสนหวานได้ เสียงครื๊ดคราด เครงครางของเสาเล่มใหญ่เสียดสีกับแป้นไม่ไปมาฟังแล้วแสบแก้วหูยิ่งนัก อันเป็นเหตุให้ผู้พักอยู่อาศัยได้แต่พลิกตัวกลับไปกลับมาอย่างไม่สงบ ป้อมนักรบนอนอกสั่นขวัญผวา เฝ้ารอเวลาที่เสียงไม้กระทบแป้นจะหายไป

ฮือ เสียงถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายของหนึ่งสมาชิกของหัวหน้าอัศวินชั้นปีสาม เฮ้อ เจ้าตัวพลิกตัวกลับไปกลับมาอย่างรุกรี้รุกลน เฮ้ออออออออออออออออ.............

เฟริน แกจะนอนเฉยๆเงี่ยบๆไม่ได้รึไงว่ะ ทำไมต้องส่งเสียงรบกวนชาวบ้านเขาด้วย เพื่อนนักฆ่าร่วมห้องกระซิบถามเจ้าคนก่อกวนอย่างไม่สบอารมณ์ พยายามปรับเสียงให้ค่อยที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

แกจะให้ฉันเงียบได้ไงว่ะ แกไม่ได้ยินเสียงป้อมเรามันส่งเสียงครืดคราดรึไงว่ะ เจ้าคนก่อกวนโต้กลับ

( Ferin : ก็คนแต่งมันสั่งมานี่หว่า)

ฉันได้ยิน แต่ก็พยายามจะข่มตาอยู่ แต่แกอย่ามาส่งเสียงกวนประสาทฉันเพิ่มอีกได้มั้ยว่ะ คิลโต้กลับแล้วจึงหันหน้าหนี

หน่อยแน่ เฟรินลุกขึ้นตึงตังเดินตรงไปยังเตียงนักฆ่า มือเท้าสะเอวมอง

แกมามองน่าฉันทำไม กลับไปนอนได้แล้ว พรุ้งนี้มีสอบ คิลเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับออกคำสั่ง

ฉันกวนประสาทใช่มั้ย ไม่ว่าป่าวเท้าเรียวเล็กของบุคคลผู้มีพระนามว่าเฟลิโอน่าเจ้าหญิงแห่งเดมอส และบารามอสก็พุ่งตรงไปยังกลางหลังของนักฆ่าแห่งซาเรส

( Emrysmerlin : เฟลิโอน่า ทำไมถึงทำแบบนั้นกับคิลล่ะ มันไม่ได้อยู่บท ฉันบอกให้เรียกปฐพี , Ferin : เจร๊เอมริส อย่ามาเรียกชื่อลิเกนั่นได้มั้ย ไม่อย่างงั้นฉันจะเรียกผ่าปฐพีผ่าหัวเจร๊แน่ๆ , Emrysmerlin : ตีสีหน้าเยือกเย็น ดึงหนังเหี่ยวๆให้คงที่ หรอ งั้นไม่จ่ายค่าจ้างเป็นแอปเปื้ล ฮ้า ชนะแล้ววู๋ย , Ferin : เฟรินหันกลับไปทางคิล )

แอ๊บ!!!!!!

เสียงคิลลงไปนอนวัดพื้นจนจุกแอ๊ก เหมือนเขียดที่เพิ่งโดนล้อเกวียนราชาแห่งเดมอสขับข้ามสันหลังไป

เฟริน คิลกัดฟันกรอด ลุกขึ้นมาตั้งท่าจะพุ่งใส่ และแสงเทียนก็จุดประกายกายขึ้นพร้อมๆกับกลิ่นอายและน้ำเสียงอันเยือกเย็นของเจ้าชายหมีขั่วโลก

( Kill : เฟรินตืนหนักเป็นบ้าเลยเจร๊ เวลามันถีบคนน่ะ แต่อีกทีขโมยของนี่ตีนเบาชะมัด ,Emrysmerlin : ทนๆ ไปก่อน เดี๋ยวฉันจะให้รางวัล ,Kill : จริง ไน่ะ )

เมื่อไหร่พวกแกสองคนจะเลิกสร้างความรำคาญให้ชาวบ้านเขาซะที

แกจะนอนก็นอนไปอย่ามายุ่ง เฟรินแขวะใส่

แล้วเธอส่งเสียงกวนประสาทชาวบ้านเขาแบบนี้ ห-ม-าหน้าไหนจะไปนอนหลับ คาโลประชด

ห-ม-านอนไม่หลับแกก็หลับไปสิว่ะ ไอ้หมีบ้า เฟรินตวาดกลับไปบ่าง มิหน่ำซ้ำยังแลบลิ้นปลิ้นตาใส่คาโล

แค่เสียงป้อมอัศวิน ก็แสบแก้วหูจะตายอยู่แล้วยังจะต้องมาฟังเสียงห-ม-าบารามอสครางให้ฟังอีก คิลเปรยขึ้นมือข้างหนึ่งเท้าอยู่ที่สะเอว มืออีกข้างหนึ่งเกาหัวแกร๊กๆ

ตั๊บ!!!!!

กำปั้นเล็กๆพุ่งเข้าใส่เบ้าตาหนุ่มนักฆ่า เล่นเอาเจ้าตัวเสียหลักเซล้มไปกองอยู่กับพื้น คาโลกระโดดข้ามเตียงตัวเองมาคว้าเอวแม่ตัวร้ายเอาไว้

หยุดก่อเรื่องได้แล้ว ถ้ายังไม่อยากโดนลงโทษ น้ำเสียงเยือกเย็นพัดผ่านใบหูแม่หัวขโมยสาว

( Emrysmerlin : ยืนอึ้งตาค้าง เมื่อเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเจ้าชายน้ำแข็งออกหื่นนิดๆ )

โหย คาโลดูว่าที่ภรรยาแห่งคาโนวาลมันทำร้ายฉันสิว่ะ คิลครางหงุงหงิงเรียกร้องขอความเป็นธรรม

( Kill : ฉันละชอบบทนี้จริง ทำหน้าพอใจ )

แกอยากโดนอีกรอบรึไงว่ะ เฟรินยกเท้าทำท่าจะเตะแต่โดนคาโลยกหนีไปเสียก่อน

ฉันบอกแกแล้วว่าให้ ให้อาหารมันดีหน่อย สงสัยเมนท์มันไม่มาโหดยังกับห-ม-าแม่ลูกอ่อน คิลบ่นพึมพำ

ไอ้คิล ถ้าแกยังไม่อยากตายก็ช่วยหุบปากไปเลยน่ะ เฟรินออกคำสั่ง

เอี๊ยดดดด อ๊าดดดดด ครึ๊กๆๆๆๆๆ

ป้อมอัศวินสั่นสะเทือนเล็กน้อย เล่นเอาเฟรินและคาโลแทบจะเสียหลัก

ฉันว่าพวกเราควรจะอยู่นิ่งๆจะดีเสียกว่า ก่อนที่มันจะไม่พ้นคืนนี้ คาโลเอ่ยขึ้นพรางสำรวจไปรอบๆ ห้อง แล้ววางเจ้าตัวยุ่งลงบนเตียง

นี่แน่ เฟรินยกเท้ากระทืบลงบนฝ่าพระบาทของคาโลก่อนจะมุดตัวลงไปซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม

คาโลยืนมองร่างบางพรางกัดฟันเพราะความเจ็บปวด ส่วนคิลนั่งหัวเราะกรั๊กๆอยู่ข้างเตียงของตน

เงี่ยบไปเลยคิล ถ้านายยังไม่อยากที่จะกลายเป็นหนึ่งในรายชื่อของบุคคลที่ฉันจะสาบให้เป็นน้ำแข็ง เมื่อคิลได้ยินเช่นนั้นก็หุบปากแทบไม่ทันพรางคลานขึ้นเตียงของตนแล้วเอาหมอนอุดหู มุดเข้าไปซ้อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มลายพระจันทร์เสี้ยว

ห้องอาหารดราก้อน

เสียงพูดจาเจาะแจะจอแจดังไปทั่วเรือนอาหารของสมาชิกป้อมอัศวิน ดวงตาของสมาชิกแต่ละคนปูดบวมจนออกสีม่วงอำพันธ์ ต่างผ่ายต่างรู้ดีอยู่ว่าเป็นเพราะเหตุใด แต่คนที่เป็นจุดสนใจของผู้คนมากที่สุดเห็นจะไม่ใช่ใครอื่นไกล

คิล นายไปทำอะไรมาตาเขียวเชียว ฉันเห็นเพื่อนๆคนอื่นมีแต่ขอบตาดำปูด ครี๊ด ทันเดอร์ นักรบตาเดียวแห่งไนล์ถามขึ้นพรางก้มหน้าลงมามองอย่างสงสัยในขณะที่มือเต็มไปด้วยขนมปัง

โดนห-ม-าแม่ลูกอ่อนแห่งบารามอสกัด คิลตอบเรียบๆยกมือขึ้นมากุมดวงตาแล้วเดินผ่านไป

โป๊ก!!!!!!!

ด้ามดาบปฐพีลอยลงมาจุติอยู่กลางกระหม่อมของหนุ่มนักฆ่าแห่งซาเรส

โอ๊ย คนโดนลงทันอุทานขึ้นเพราะควาวเจ็บ เจ้าคนกระทำกลับเดินหน้าเชิดนำหน้าไปอย่างไม่แยแส เมื่อไหร่มันจะเลือกรังควาญฉันซะที คิลถามตัวเองมองเพื่อนตัวดีเดินผ่านไปอย่างหมั่นไส้

ขืนเป็นแบบนี้อีกต่อไป ป้อมอัศวินได้เดทสมอเร่เป็นแน่ เสียงของมาทิลด้าที่นั่งทานอาหารอยู่ข้างเรนอนเปรยขึ้น

เรนอนนอนไม่ได้ทั้งคืน เจ้าหญิงแห่งคาโนวาลเบ้ปากอธิบายให้เพื่อนหญิง แองจี้นั่งเขียอาหารไปมาเพราะความง่วง จนแทบจะไม่ปริปากเลยซักคำ

คาโล มาทิลด้าเรียกขึ้นเมื่อเห็นร่างใหญ่ทอดกายในมือถือถาดอาหารใกล้เข้ามายังโต๊ะที่พวกเธอทานอาหารอยู่ คาโลหันกลับไปยังต้นเสียงแล้วจึงเดินเข้าไปหา

มีอะไรหรอ เขาถามขึ้น

เดี๋ยวนายทานข้างเสร็จแล้วเข้าประชุมด้วย เรื่องด่วน มาทิลด้าอธิบาย คาโลจึงพยักหน้ารับแล้วเดินกลับนั่งข้างๆเฟริน

มาทิลด้าเรียกนายไปทำไมว่ะ เสียงเจื่อยแจ้วเอยถามขึ้นทั้งๆที่ก้นของเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ยังไม่ทันได้สัมผัสกับเก้าอี้ไม้ฮอกกานี่เก่าๆของห้องอาหารดราก้อนเลยด้วยซ้ำ

ประชุม คำตอบเรียบๆแลดูเหมือนไม่ใยดี เล่นเอาคนตั้งคำถามนึกหมั่นไส้คนมาดมาก

ประชุม ประชุม เจ้าตัวทำเสียงล้อเลียน คาโลจึงหันกลับไปจ้องเจ้าตัวก่อกวนตาเขม่น

มองหน้าหาเรื่องหรอ คนโดนจ้องถามกลับราวกับนักเลงกลางตลาดสด แต่คนจ้องได้แต่มองแล้วหันหน้าหนี

ฉันบอกแล้วว่ามันโหด คิลพึมพำ

นายว่าป้อมเรามันจะยังคงยืนอยู่ได้ด้วยขาของมันเองถึงสามเดือนมั้ย เสียงของเจคพูดคุยสอบถามเจ้าชายอาชูร่า เอพริล

ไม่น่าจะถึง เจ้าชายอาชูร่าตอบแล้วเกาหัวแกร๊กๆ ทำหน้าสงสัย

ถึงสองอาทิตย์รึเปล่ายังไม่รู้ เสียงเฟรินสอดขึ้นมา ทั้งสองคนจึงพยักหน้ารับแล้วเดินผ่านไป ในขณะที่เฟรินกำลังใส่ใจกับเสียงพูดคุยของคนอื่นอยู่นั้น คาโลก็ได้ลุกออกจากโต๊ะ

นายจะไปไหนว่ะ คาโล